Η φράση «Ελλάδα και κρασί» φέρνει στο μυαλό εικόνες αμφορέων με περίτεχνες απεικονίσεις αρχαίων Ελλήνων να κρατούν στο χέρι τσαμπιά με σταφύλι.

Το κρασί στην αρχαία Ελλάδα

Από τους προϊστορικούς χρόνους οι Έλληνες αποφάσισαν να εντάξουν το κρασί στη ζωή τους. Με το επιχειρηματικό πνεύμα να είναι στα πάνω του εκείνη την περίοδο, το εξήγαγαν σε όλη τη Μεσόγειο.

Στον Ελλαδικό χώρο το κρασί ταξίδεψε με τους Φοίνικες, ξακουστούς εμπόρους της εποχής. Το εισήγαγαν στον Μυκηναϊκό, Μινωικό και Κυκλαδίτικο πολιτισμό περίπου το 1700 π.Χ. Στις Αχαρνές της Κρήτης μάλιστα έχει βρεθεί το παλαιότερο πατητήρι στον κόσμο!

Σύμφωνα με τον μύθο, ο Διόνυσος κατά την επιστροφή του από τη Φρυγία έμαθε στους Θρακιώτες να καλλιεργούν το αμπέλι και να παράγουν οίνο. Ο Όμηρος αναφέρει πως το κρασί που έδωσε ο Οδυσσέας στον τρομερό Κύκλωπα το προμηθεύτηκε από τον Μάρωνα, ιεροφάντη του Απόλλωνα και ξακουστό οινοποιό. Ο «μαρώνιος» και «ισμάριος» οίνος είχαν μεγάλη απήχηση στην αρχαιότητα.

Αλλά και οι αρχαίοι φιλόσοφοι θεωρούσαν το κρασί απαραίτητο συνοδευτικό για τις υπαρξιακές και άλλες τους αναζητήσεις. Στα περίφημα συμπόσια της Αθήνας ήταν πρωταγωνιστής. Κατανάλωναν το κρασί τους βέβαια νερωμένο, καθώς εκείνοι που έπιναν «άκρατο οίνο», κρασί που δεν έχει νερωθεί, θεωρούνταν βάρβαροι και το κοινωνικό σύνολο τους απαξίωνε. Το ιδανικό νέρωμα επιτυγχάνονταν με τρία μέρη νερό και ένα μέρος κρασί, όπως μαθαίνουμε από τον Ησίοδο.

Μόνη εξαίρεση στην κατακραυγή της μέθης αποτελούσαν οι γιορτές προς τιμήν του θεού Διονύσου. Η λατρεία με θορυβώδεις πομπές επέβαλε τον χορό, την υστερία και τον άκρατο οίνο. Μόνο έτσι θα μπορούσε άλλωστε η ψυχή να διαχωριστεί από το σώμα και να έρθει σε επαφή με το θείο.

Ο συνδυασμός κρασιού με φαγητό ήταν δημοφιλής στην αρχαιότητα. Οι άνθρωποι τότε κατανάλωναν κρασί όλες τις ώρες της ημέρας και θεωρούσαν πως έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Άσπρο, μαύρο, κιτρινωπό και κόκκινο ήταν οι τύποι του κρασιού που παρήγαγαν.

7 γνωστές ελληνικές ποικιλίες κρασιού από την αρχαιότητα

Στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή μετράμε πάνω από 300 γηγενείς ποικιλίες. Ορισμένες μάλιστα έχουν επιβιώσει από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Γνωρίζοντας αυτό,  ένα ποτηράκι κρασί από τις ποικιλίες που αναφέρονται παρακάτω αρκεί, για να νιώσετε μια ακαριαία σύνδεση με τους αρχαίους ημών προγόνους.

Λημνιό

Αν όχι η αρχαιότερη, μια από τις αρχαιότερες ποικιλίες κρασιών στον κόσμο. Αναφορές σε αυτή θα βρούμε από πολλούς αρχαίους συγγραφείς και ποιητές. Ο Αριστοτέλης φαίνεται πως αγαπούσε τη «λημνία άμπελο». Το Λημνιό δίνει κρασιά ρουμπινί σε χρώμα, με μέτριο σώμα και οξύτητα και αρώματα από φρούτα του δάσους. Με καταγωγή από τη Λήμνο, όπου και είναι γνωστή ως Καλαμπάκι, καλλιεργείται πλέον κυρίως στη Μακεδονία και τη Θράκη.

Μαυρούδι

Με Μαυρούδι Θράκης φημολογείται πως μέθυσε ο Οδυσσέας τον τρομερό Κύκλωπα. Αυτή η πληροφορία από μόνη της αποτελεί ένδειξη πως πρόκειται για ποικιλία με κρασιά πλούσια σε γεύση και υψηλόβαθμα. «Μαυρούδια» μπορούν να βρεθούν σε πολλές περιοχές της Ελλάδας. Ονομάζονται έτσι λόγω του σκούρου χρώματος της φλούδας των σταφυλιών, όμως δεν έχουν όλα το ίδιο DNA. Κατά βάση πρόκειται για θρακιώτικη ποικιλία.

Ασύρτικο

Η κορυφαία λευκή ποικιλία της Ελλάδας και από τις καλύτερες της Ευρώπης, γυρνάει σε κουλούρες που μοιάζουν με θάμνους και κάθεται πάνω στα ηφαιστιογενή εδάφη της Σαντορίνης. Μοναδική και πολυδιάστατη γεύση με κρασιά επηρεασμένα από την αλμύρα του Αιγαίου και την ιδιαιτερότητα της γης. Μερικά από τα ασυνήθιστα αμπέλια της μπορεί να μετρούν εκατοντάδες χρόνια ζωής στο νησί. Πολύτιμη ποικιλία στην αρχαιότητα, η εξαγωγή της αποτελούσε την κυριότερη πηγή εσόδων για το νησί.

Σαββατιανό

Γηγενής αθηναϊκή ποικιλία, η οποία καλλιεργείται ευρέως στην Ελλάδα σήμερα. Ξεκίνησε από την Αττική, προχώρησε στη Βοιωτία και την Εύβοια και έφτασε σύμφωνα με τον Όμηρο μέχρι τα παράλια της Μαύρης Θάλασσας. Ιδιαίτερα ανθεκτική στην ξηρασία και τις υψηλές θερμοκρασίες είναι συνυφασμένη με τη ρετσίνα. Οι αρχαίοι Έλληνες τοποθετούσαν το κρασί σε αμφορείς με σκοπό να το αποθηκεύσουν ή να το μεταφέρουν. Για να το σφραγίσουν και να αποφευχθεί η οξείδωση χρησιμοποιούσαν ρητίνη από πεύκα. Σταδιακά κατάλαβαν πως η επαφή με τη ρητίνη έδινε στο κρασί μια διαφορετική γεύση και άρωμα. Ενθουσίασε τόσο τους Αθηναίους αυτή η ανακάλυψη που ανήγαγαν τη ρετσίνα σε βασικό τους ποτό. Μια τεχνική οινοποίησης που κρατάει 4000 χρόνια τώρα.

Χυδηριώτικο

Το κρασί της Λέσβου δεν συγκρινόταν με κανένα άλλο, υποστηρίζει ο Αθήναιος στους Δειπνοσοφιστές. Οριακά καταφέραμε να διασώσουμε την ποικιλία στη σύγχρονη εποχή, αφού η ασθένεια φυλλοξήρα την έπληξε ανεπανόρθωτα. Δαιμόνιοι αμπελουργοί εντόπισαν τα τελευταία εναπομείναντα κλήματα στο χωριό Χύδηρα τη δεκαετία του ’80 και κατάφεραν να την επαναφέρουν. Το Χυδηριώτικο παράγει κόκκινους, ερυθρωπούς και λευκούς οίνους.

Χιώτικο Κρασερό

Από αυτή την ποικιλία θεωρείται πως προερχόταν ο πολύτιμος “Αριούσιος Οίνος” της αρχαιότητας. Όπως υποδεικνύει η ονομασία, εδρεύει κυρίως στο νησί της Χίου, στο όρος της Αμάνης. Δίνει ερυθρά και επιδόρπια κρασιά εφόσον λιαστεί. Αναφερόμενο από ποιητές ως “Νέκταρ των θεών”, ο σύγχρονος “Αριούσιος Οίνος” σίγουρα αξίζει μια δοκιμή.

Μαύρη Κορινθιακή

Τεράστια σημασία τόσο ιστορική όσο και οικονομική έχει η ποικιλία Μαύρη Κορινθιακή από την οποία προκύπτουν οι μαύρες σταφίδες. Σχεδόν όλη η σοδειά αποξηραίνεται και εξάγεται σε σακουλάκια, ωστόσο ένα μικρό μέρος μετατρέπεται στην γλυκόπιοτη Μαυροδάφνη Πατρών. Τη Μαύρη Κορινθιακή μνημόνευαν ήδη ο Ιπποκράτης και ο Αριστοτέλης, αφού θεωρούνταν, με σύγχρονους όρους, το super food της εποχής.

Επισκεφθείτε ακόμα:

Πώς 5 ζώα της λίμνης Βιστωνίδας έφτασαν στις ετικέτες ενός οινοποιείου

5 μονοποικιλιακοί οίνοι, 5 μοναδικές ιστορίες

Λημνιό: Ένα ταξίδι στον χώρο και τον χρόνο

The post 7 Γνωστές Ελληνικές Ποικιλίες Κρασιού από την Αρχαιότητα first appeared on Vourvoukeli Estate.

Διάφορες εκδοχές εξερευνούν με τον τόπο και τον χρόνο που γεννήθηκε το έθιμο αυτό. Όμως η επικρατέστερη εκδοχή, που θεωρείται και πιο ιστορικά βάσιμη, αναφέρει σαν γενέτειρα του εθίμου τη Γαλλία του 16ου αιώνα. Κατά το Μεσαίωνα και μέχρι το 1564 η πρωτοχρονιά σε πολλές Ευρωπαϊκές πόλεις εορταζόταν στις 25 Μαρτίου, μια γιορτή που σε κάποιες περιοχές της Γαλλίας κρατούσε μέχρι την 1η Απριλίου.

Τη χρονιά αυτή όμως, και επί βασιλείας Καρόλου του 9ου, αυτό άλλαξε και Πρωτοχρονιά θεωρούνταν πλέον η 1η Ιανουαρίου. Στην αρχή αυτό δεν το δέχτηκαν όλοι οι πολίτες. Οι αντιδραστικοί συνέχιζαν να γιορτάζουν, την παλαιά πλέον, πρωτοχρονιά τους την 1η Απριλίου, ενώ οι υπόλοιποι τους έστελναν πρωτοχρονιάτικα δώρα για να τους κοροϊδέψουν. Το πείραγμα αυτό μετατράπηκε με τον καιρό σε έθιμο, που στη Γαλλία ονομάζεται poisson d’avril (“ψάρι του Απρίλη”).

Πηγή: Wikipedia

Επισκεφθείτε ακόμα:

Πώς 5 ζώα της λίμνης Βιστωνίδας έφτασαν στις ετικέτες ενός οινοποιείου

5 μονοποικιλιακοί οίνοι, 5 μοναδικές ιστορίες

Λημνιό: Ένα ταξίδι στον χώρο και τον χρόνο

Παμίδι: Αναβιώνοντας το θρακιώτικο ροζέ των διεθνών διαγωνισμών

The post Η παράδοση της Πρωταπριλιάς first appeared on Vourvoukeli Estate.

Λημνιό – Ποικιλία και Κρασί

Πρόκειται για μια γηγενή ποικιλία η οποία καλλιεργείται κυρίως στην Κεντρική Μακεδονία και τη Θράκη. Ως αμπέλι ωριμάζει αργά και παραγωγικά είναι μέτρια. Τα σταφύλια του παρουσιάζουν ρώγα με σκούρο κόκκινο χρώμα και πολλά κουκούτσια. Αν μπείτε στη διαδικασία να το δοκιμάσετε, θα το βρείτε σχετικά γευστικό, αλλά δεν συστήνεται ούτε προορίζεται για βρώση. Δίνει κρασιά υψηλόβαθμα, με καθαρή γεύση, χρώμα μέτριου βάθους και μεταξένιες ταννίνες. Φέρει αρώματα από κόκκινα φρούτα, βότανα και μπαχαρικά. Ακόμη, συμμετέχει σε ροζέ κρασιά με συνοινοποίηση, κυρίως με την ποικιλία μοσχάτο. Ως μονοποικιλιακό μπορεί να καταναλωθεί αμέσως μόλις παραχθεί, αλλά είναι επίσης ικανό για παλαίωση 5 με 7 χρόνια.

Ενδεικτικά, το μονοποικιλιακό «Λημνιό» του κτήματος Βουρβουκέλη, το οποίο ωριμάζει σε δρύινα βαρέλια για 6 μήνες, είναι ένα στιβαρό και συνάμα ντελικάτο κρασί, στο οποίο αναδύονται αρώματα από κόκκινα φρούτα σε συνδυασμό με μαύρη σοκολάτα, βανίλια και πιπέρι.

Αλλά και το πολυβραβευμένο «Άβδηρος Ερυθρός», ένα χαρμάνι στο οποίο το Λημνιό συναντά το σπάνιο Παμίδι και το γαλλικό Syrah, είναι μια δυνατή επιλογή για εκείνους που προτιμούν κρασιά με γεμάτη γεύση και ιδιαίτερη προσωπικότητα.

Λημνιό – Ταξίδι στον χώρο και τον χρόνο

Το Λημνιό, όπως υποδεικνύει το όνομά του, κατάγεται από το νησί της Λήμνου, όμως οι ντόπιοι εκεί το γνωρίζουν ως «καλαμπάκι».

Όντας η αρχαιότερη ποικιλία της Ελλάδας, ίσως και του κόσμου, αναφορές για αυτό θα συναντήσουμε ήδη από τον 8^ο αιώνα π.Χ, καθώς ο Όμηρος στην Ιλιάδα γράφει πως οι Αχαιοί κατανάλωναν κρασί από τη Λήμνο όσο διαρκούσε η πολιορκία της Τροίας. Στο «Ονομαστικόν» του Πολυδεύκη μας συστήνεται με την ονομασία «Λημνία Σταφυλή» και στο έργο «Ειρήνη» του Αριστοφάνη, ο χορός τραγουδάει για τα «λημνώτικα αμπέλια» που γλυκωρίμασαν.

Αν και γηγενής ποικιλία του νησιού, αντιπροσωπεύει μικρό ποσοστό της οινικής παραγωγής της Λήμνου σήμερα. Στις αρχές του 20^ου αιώνα εκτοπίστηκε από το Μοσχάτο Αλεξάνδρειας, το οποίο έφεραν στο νησί Λημνιοί ομογενείς από την Αίγυπτο. Στη Λήμνο, από την συγκεκριμένη ποικιλία παράγονται επίσης τσίπουρο και ούζο. Η μετάβασή του στη Β. Ελλάδα προέκυψε μέσα από τις εμπορικές συναλλαγές που είχε το νησί με τους μοναχούς στο Άγιον Όρος. Για το λόγο αυτό συναντάμε σημαντικά δείγματα της ποικιλίας στην Χαλκιδική, καθώς και στην ευρύτερη περιοχή της Θράκης και ιδιαίτερα στην Μαρώνεια.

Η παγκόσμια τάση του οίνου, η οποία ζητά σπάνιες και μοναδικές ποικιλίες, έχει ως αποτέλεσμα να αναπτυχθεί σημαντικά η παραγωγή Λημνιού στην Ελλάδα.

Με τι να συνδυάσω το Λημνιό;

Το συγκεκριμένο κρασί ταιριάζει απόλυτα με μαλακά τυριά, ζυμαρικά ή πίτες με κρέας. Πένες με σάλτσα primavera ή ένα κοτόπουλο με χυλοπίτες στον φούρνο θα του πήγαιναν πολύ. Ακόμη, μια θρακιώτικη κιμαδόπιτα θα ήταν εξαιρετική επιλογή για να συνοδεύσει ένα ποτήρι λαμπερό κόκκινο Λημνιό.

Με ένα μακρύ παρελθόν και ένα πολλά υποσχόμενο μέλλον, το Λημνιό κατέχει σίγουρα μια σημαντική θέση στον παγκόσμιο οινικό χάρτη και δεν μπορούμε παρά μόνο να χαιρόμαστε για την αναβίωσή του.

Επισκεφθείτε ακόμα:

Πώς 5 ζώα της λίμνης Βιστωνίδας έφτασαν στις ετικέτες ενός οινοποιείου

5 μονοποικιλιακοί οίνοι, 5 μοναδικές ιστορίες

Παμίδι: Αναβιώνοντας το θρακιώτικο ροζέ των διεθνών διαγωνισμών

The post Λημνιό: Ένα ταξίδι στον χώρο και τον χρόνο first appeared on Vourvoukeli Estate.

5 ζώα της περιοχής έκαναν 10 χιλιόμετρα και βρήκαν το δρόμο τους μέχρι τα Άβδηρα Ξάνθης.

Βιστωνίδα – μια λίμνη γεμάτη ζωή

Το όνομά της εμπνευσμένο από τους Βίστωνες, αρχαία θρακική φυλή που κατοικούσε στην περιοχή. Στα εδάφη της σύχναζαν τα άγρια άλογα του βασιλιά της Θράκης Διομήδη, τα οποία αιχμαλώτισε ο Ηρακλής ολοκληρώνοντας τον 8ο άθλο του.

Η Βιστωνίδα σήμερα είναι ένας θησαυρός για τον παρατηρητή πουλιών και σημείο ανάπαυλας για όλους όσους αναζητούν την πολυπόθητη επαφή με τη φύση. Τοποθετημένη ανάμεσα στην Ξάνθη και τη Ροδόπη, δίπλα από τη λιμνοθάλασσα του Πόρτο Λάγους, χιλιάδες είδη φυτών και ζώων βρίσκουν διαμονή σε όλη την ακτίνα της.

Όμως κάποια από τα ζώα λέγεται πως αποφάσισαν να κυνηγήσουν τα όνειρά τους και να ακολουθήσουν δική τους καριέρα. Κάπως έτσι έγιναν μοντέλα στις ετικέτες οίνου του Κτήματος Βουρβουκέλη. Αλλά επειδή αποδείχθηκαν ντροπαλά, σκιές τους μόνο θα αντικρίσουμε πάνω στα μπουκάλια. Επιστρατεύτηκε το παιχνίδι σκιών με τα χέρια, που κάποτε οι γιαγιάδες με αυτό διασκέδαζαν τα παιδιά πριν κοιμηθούν, και προέκυψαν αινιγματικές ετικέτες με φιγούρες σπάνιων και χαρακτηριστικών ζώων της λίμνης Βιστωνίδας.

Ιδιαίτεροι ή ακόμη και σπάνιοι είναι οι οίνοι του Κτήματος Βουρβουκέλη. Γηγενείς ελληνικές και θρακιώτικες ποικιλίες συνθέτουν την οινική φαρέτρα του κτήματος. Για το οινοποιείο Βουρβουκέλη, η αφοσίωση στην ανάδειξη της Θράκης δεν σταματά μόνο στην αναβίωση γηγενών ποικιλιών κρασιού. Εκτείνεται στην ανάδειξη όλου του μήκους των εδαφών αυτού του τόπου, ο οποίος δεν έχει αναγνωριστεί ακόμη στον βαθμό που θα έπρεπε για τον πλούτο και την ομορφιά που διαθέτει. Δεν θα μπορούσαν λοιπόν να βρεθούν καλύτεροι πρωταγωνιστές για να τονίσουν τη μοναδικότητα αυτής της γης και των αμπελιών της από αυτά τα πέντε ζωάκια.

Μαλαγουζιά και υδρόβιο Κεφαλούδι (Oxyura leucocephala)

Το Κεφαλούδι είναι ένα σπάνιο είδος πάπιας που κινδυνεύει με εξαφάνιση. Θα το βρούμε στην Ελλάδα να κουρνιάζει στα δροσερά νερά της Βιστωνίδας και να πετάει μόνο για να μεταναστεύσει. Δεινός κολυμβητής, δεν προτιμά τις αναίτιες εναέριες μετακινήσεις.

Το Κεφαλούδι κοσμεί την ετικέτα της μονοποικιλιακής Μαλαγουζιάς. Δροσερή και αυτή, κιτρινωπή στο χρώμα, έντονα αρωματική, με τόνους από λευκά άνθη, βότανα και εσπεριδοειδή. Θεωρείται παγκόσμιο φαινόμενο στον οινικό κόσμο. Τον κοσμοπολίτικο χαρακτήρα της εκφράζει στο ακέραιο η πάπια που βρίσκεται στην ετικέτα, αφού έχει γυρίσει και αυτή τον κόσμο με τα ταξίδια της.

Μαυρούδι και δυνατό Αγριογούρουνο (Sus Scrofa)

Η δυνατή προσωπικότητα του αγριογούρουνου αντικατοπτρίζει απόλυτα τη ρωμαλέα γεύση της αρχαίας ερυθρής ποικιλίας  Μαυρούδι. Το αγριογούρουνο Sus Scrofa περιπλανάται σε πολλές περιοχές ανά την Ελλάδα, εκεί που υπάρχουν δάση με έντονη βλάστηση.

Στα χωράφια που καλλιεργείται τώρα η ποικιλία Μαυρούδι, υπήρξε κάποτε Χοιρόδασος. Η σύνδεση ετικέτας και ζώου είναι άμεση. Το Μαυρούδι προέρχεται από μαύρα σταφύλια, εξ ού και η ονομασία, και δίνει κρασιά με αρώματα από κόκκινα φρούτα του δάσους και έντονο ταννικό χαρακτήρα. Με βάρος 170 κιλά και ταχύτητα 40 χιλιόμετρα την ώρα, το αγριογούρουνο είναι ένα ζώο που δεν θα ήθελες να βρεθεί στο διάβα σου. Το μέγεθος και η αμεσότητα που θα είχε μια τέτοια κρούση, ίσως είναι ανάλογη με την ένταση της γεύσης που επιτίθεται στο στόμα κάθε φορά που μια γουλιά Μαυρούδι αγγίζει τα χείλη.

Παμίδι και φινετσάτος Βουβόκυκνος (Cygnus Olor)

Σύμβολο της ομορφιάς και της χάρης ο βουβόκυκνος ήταν επιλογή μονόδρομος για την ετικέτα του κρασιού Παμίδι. Το φινετσάτο Παμίδι του κτήματος Βουρβουκέλη, είναι ένα από τα ελάχιστα μονοποικιλιακά του είδους του. Με ροδαλό χρώμα, απόρροια των σωμών σταφυλιών της ποικιλίας, επιδέχεται ειδική φροντίδα ώστε να αναδειχθεί όλη η χρωστική του.

Η σύνδεση του βουβόκυκνου με το Παμίδι δεν σταματά εδώ. Οι κύκνοι είναι ακόμη σύμβολα ανανέωσης και αλλαγής. Με το Παμίδι, το Κτήμα Βουρβουκέλη κατάφερε να επαναφέρει στον οινικό χάρτη μια ποικιλία που κινδύνευε να εξαφανιστεί. Αναβιώθηκε μια γηγενής θρακική ποικιλία και ανανεώθηκε η δυναμική του θρακικού αμπελώνα, ο οποίος φαίνεται να έχει λαμπρές προοπτικές.

Λημνιό και ατίθασος Αίγαγρος ή Αγριοκάτσικο (Capra aegagrus, Αιξ ο αίγαγρος)

Το αγριοκάτσικο πήδησε στην ετικέτα του Λημνιού μόλις αντιλήφθηκε τον ατίθασο χαρακτήρα του οίνου.

Το Λημνιό είναι μια από τις αρχαιότερες ποικιλίες στον κόσμο. Ρουμπινί σε χρώμα, μένει σε δρύινα βαρέλια για 6 με 8 μήνες ώστε να ενσωματώσει αρώματα από ρόδι και μπαχαρικά. Το πιπεράτο τελείωμα κάνει την γλώσσα να σκιρτά, με την ίδια σβελτάδα και τσαχπινιά που ο αίγαγρος περιφέρεται γύρω από την Βιστωνίδα.

Ασύρτικο και ζωηρός Λαγός

Το Ασύρτικο αναγνωρίζεται ως μια από τις καλύτερες λευκές ποικιλίες στην Ευρώπη. Αποτελεί επίσης ένα δυνατό χαρτί για το Κτήμα Βουρβουκέλη. Ξηρό, με υψηλή οξύτητα και αρώματα από ώριμα εσπεριδοειδή, λεμονόχορτο, κυδώνι και λευκά άνθη.

Είναι η νέα σχετικά ετικέτα που ήρθε να τρυπώσει στην οινική λίστα του κτήματος, όπως ακριβώς ο λαγός τρυπώνει στα αμπελοτόπια της ποικιλίας.

Επισκεφθείτε ακόμα:

5 μονοποικιλιακοί οίνοι, 5 μοναδικές ιστορίες

Λημνιό: Ένα ταξίδι στον χώρο και τον χρόνο

Παμίδι: Αναβιώνοντας το θρακιώτικο ροζέ των διεθνών διαγωνισμών

The post Πώς 5 ζώα της λίμνης Βιστωνίδας έφτασαν στις ετικέτες ενός οινοποιείου first appeared on Vourvoukeli Estate.

Οι περιγραφές των αρωμάτων ενός οίνου είναι συχνά αντικείμενο κριτικής και λόγω αυθόρμητων μορφασμών από τον μέσο πότη. Στ’ αλήθεια μυρίζει καφέ, γκρέηπφρουτ, καπνό, άνθη πορτοκαλιάς αυτή η ποικιλία; Και όμως, τα εδάφη και ο αέρας των περιοχών στα οποία μεγαλώνουν τα αμπέλια θα προσδώσουν στο σταφύλι – και μετά στο κρασί – στοιχεία που θα αποκαλυφθούν ή θα γίνουν εντονότερα μέσα από τη ζύμωση. Η Ελλάδα, ατελείωτη παλέτα χωμάτων και εναλλαγών μορφολογίας, δίνει αρωματικές ποικιλίες οίνου που αξίζει να μελετήσουμε.

Αρώματα και χρώματα

Αρωματικές είναι εκείνες οι ποικιλίες που τα αρώματά τους ξεγλιστρούν από το ποτήρι και εντυπωσιάζουν πρώτα τη μύτη, πριν το κρασί καταλήξει στους γευστικούς κάλυκες της γλώσσας.

Οι αρωματικές είναι κυρίως, αλλά όχι αποκλειστικά, λευκές ποικιλίες. Στα κρασιά που προέρχονται από αυτές κυριαρχούν νότες από λευκά λουλούδια, τριαντάφυλλα, βότανα, τροπικά φρούτα και εσπεριδοειδή. Ποικίλουν όσον αφορά τη γεύση, την ένταση και τη γλυκύτητα. Τα διαφορετικά αρώματα προκύπτουν από την ιδιαίτερη αρωματική σύνθεση που βρίσκεται φυσικά στον καρπό του σταφυλιού και ενίοτε είναι αποτέλεσμα της ζύμωσης κατά τη διαδικασία παραγωγής του κρασιού.

Η ελληνική γη μετρά πάνω από 300 γηγενείς ποικιλίες. Με σημαντικό αρωματικό δυναμικό, ορισμένες από αυτές είναι τόσο χαρακτηριστικές που αναλαμβάνουν τη θέση των πρεσβευτών του ελληνικού αμπελώνα στο διεθνή οινικό κόσμο.

Μαλαγουζιά

Στα πρόθυρα εξαφάνισης ήταν η ποικιλία Μαλαγουζιά τη δεκαετία του ’70. Διασώθηκε στην περιοχή της Χαλκιδικής και έφτασε πλέον να είναι μια από τις πιο δημοφιλείς καλλιέργειες αμπέλου στην Ελλάδα. Αντιπροσωπευτικό δείγμα αρωματικής λευκής ποικιλίας δίνει ξηρά και γλυκά κρασιά. Τα αρώματα της είναι διαπεραστικά και δύσκολα κάποιοςθα τη συνέχεε με οποιαδήποτε άλλη ποικιλία. Στη μονοποικιλιακή Μαλαγουζιά του κτήματος Βουρβουκέλη θα βρούμε όλα τα βασικά χαρακτηριστικά της, με το αρωματικό μπουκέτο να περιλαμβάνει λευκά άνθη, βερίκοκο και τροπικά φρούτα.

Μοσχάτο

Το Μοσχάτο είναι μια συναρπαστική ποικιλία με πολλά πρόσωπα. Καλλιεργείται σε όλο τον κόσμο, επομένως δεν είναι γηγενής, όμως στην Ελλάδα oι διαφορετικές εκδοχές της λαμβάνουν ξεχωριστό χαρακτήρα. Οι κλώνοι της κυμαίνονται από λευκά έως μαύρα σταφύλια. Είναι από τις ελάχιστες ποικιλίες που χρησιμοποιείται για παραγωγή επιτραπέζιων σταφυλιών, σταφίδων και παράλληλα οινοποιείται. Συνήθως παράγει γλυκά κρασιά, ωστόσο υπάρχουν και ξηρές ετικέτες, όπως και αφρώδη οίνοι από Μοσχάτο.

Το Λευκό Μοσχάτο απαντάται κυρίως στη Σάμο και παράγει λευκούς ξηρούς οίνους στους οποίους κυριαρχούν αρώματα από εσπεριδοειδή, τριαντάφυλλο και βερίκοκο. Στους πλουσιότατους σε γεύση και πληθωρικούς σε αρώματα γλυκούς και ημίγλυκους οίνους της ποικιλίας, εντοπίζονται τόνοι από αποξηραμένα φρούτα, μέλι, κυδώνι και μπαχαρικά.

Το Μοσχάτο Αλεξάνδρειας, ποικιλία που μετέφεραν στη Λήμνο γηγενείς από την Αίγυπτο, δίνει λευκά ξηρά φρουτώδη κρασιά με αρώματα από κίτρινα φρούτα, βερίκοκο και μέντα. Εκκεντρικό και εκρηκτικό σε αρώματα είναι το Μοσχάτο Αμβούργου, το οποίο κατακλύζει τους αμπελώνες του Τυρνάβου. Το κοκκινωπό σταφύλι του συμμετέχει σε ερυθρούς, ροζέ και γλυκούς οίνους. Οι ασυνήθιστες νότες γαρύφαλλου που κυριαρχούν είναι το σήμα κατατεθέν του. Συμμετέχει σε αναμίξεις, απογειώνοντας αρωματικά κάθε χαρμάνι.

Τέλος, εκρηκτικά αρωματικός είναι και ο κλώνος Μοσχάτο Σπίνας. Καλλιεργείται στους ορεινούς αμπελώνες της Κρήτης και παράγει λευκά ξηρά ή γλυκά κρασιά.

Μοσχοφίλερο

Το Μοσχοφίλερο είναι μια ποικιλία με ρόδινο σταφύλι που παράγει λευκούς και σπανιότερα ροζέ οίνους. Τη συναντάμε στην Πελοπόννησο και η καλύτερη απόδοση της απαντάται στη Μαντίνεια. Πιο ξηρό και ελαφρύ σε σχέση με το Μοσχάτο, αναδύει μια φρεσκάδα με αρώματα από ροδοπέταλα, λεμόνι, εξωτικά φρούτα και διακριτική δόση από μπαχαρικά.Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα αφρώδη κρασιά της ποικιλίας. Με μέτρια έως χαμηλή αλκοολική περιεκτικότητα, το Μοσχοφίλερο είναι ένα εξαιρετικό απεριτίφ, αλλά συνιστά επίσης έναν φινετσάτο γευστικό και αρωματικό συνοδό σε πολλά πιάτα.

Παμίδι

Το Παμίδι ή Παμίτι είναι αυτόχθονη ποικιλία της Θράκης. Έχει αναβιώσει τα τελευταία χρόνια και παράγει ροζέ κρασιά ενώ συμμετέχει σε χαρμάνια με ερυθρές ποικιλίες. Αριστοκρατική ποικιλία με φίνο ροζέ χρώμα στην μονοποικιλιακή του έκδοση, επηρεασμένο από τη σωμών φλούδα των σταφυλιών. Περικλείει έντονα αρώματα από φράουλα, κεράσι και βατόμουρο.

Το ομώνυμο “Παμίδι” του Κτήματος Βουρβουκέλη, αναδεικνύει στο έπακρο τις γευστικές και αρωματικές δυνατότητες της ποικιλίας. Στον Άβδηρο Ροζέ του ίδιου κτήματος συνδυάζεται και απογειώνει αρωματικά το χαρμάνι στο οποίο συμμετέχει με το γαλλικό Syrah.

Επισκεφθείτε ακόμα:

Πώς 5 ζώα της λίμνης Βιστωνίδας έφτασαν στις ετικέτες ενός οινοποιείου

5 μονοποικιλιακοί οίνοι, 5 μοναδικές ιστορίες

Λημνιό: Ένα ταξίδι στον χώρο και τον χρόνο

The post Άρωμα που Άφησε η Ελλάδα. 4 Αρωματικές Ελληνικές Ποικιλίες Κρασιού first appeared on Vourvoukeli Estate.

Προέρχεται από την Ανατολική Θράκη και καλλιεργείται στη Μακεδονία και τη Θράκη. Διεθνείς διαγωνισμοί έχουν ήδη αναγνωρίσει τις δυνατότητες του χρυσού αυτού σταφυλιού.

Παμίδι – Χαρακτηριστικά

Το Παμίδι είναι ένα αμπέλι με ευρωστία, καλή γονιμότητα και ισορροπημένη παραγωγή. Ωστόσο χρειάζεται επιμέλεια και μεθοδιμοτητα στην καλλιέργεια του καθώς είναι επιρρεπείς σε μυκητολογικες ασθένειες.

Το σταφύλι φέρει ρώγες με σωμών φλούδα και μωβ ανταύγειες, οι οποίες δίνουν ανάλογα με τη μέθοδο οινοποίησης λευκά ή ροζέ κρασιά, ενώ συμμετέχει σε χαρμάνια με σκούρες ποικιλίες.  Τα σταφύλια του είναι κατάλληλα για οινοποίηση όσο και για βρώση.

Οι οίνοι αυτής της ποικιλίας είναι υψηλόβαθμοι, με μέτρια οξύτητα και ήπιο ροδαλό χρώμα. Καθόλου ήπια δεν θα μπορούσε, ωστόσο, να χαρακτηριστεί η γεύση. Οίνοι που ξετυλίγονται σε πολλαπλά επίπεδα, είναι αναζωογονητικοί, αρωματικοί και φέρνουν στο στόμα νότες από ρόδι και φράουλες. Αφήνουν μια απαλή και γλυκιά επίγευση, καλής διάρκειας.

Λίγα είναι όμως τα οινοποιεία που εκμεταλλεύονται τη μοναδικότητα της ποικιλίας Παμίδι ώστε να παράγουν μονοποικιλιακά κρασιά. Καθώς χρήζει ιδιαίτερης προσοχής και μεταχείρισης, συνήθως χρησιμοποιείται για να ενισχύσει τη γεύση και την ένταση πιο εμπορικών ποικιλιών που καλλιεργούνται στη θρακική γη. ‘Ετσι, θα το βρούμε συχνά σε αναμίξεις για την παραγωγή τοπικών οίνων των Αβδήρων και κοινών επιτραπέζιων οίνων.

Αναζητώντας το αμπέλι

Υπήρξε μια μακρά περίοδος που εξαιτίας των συνθηκών, ποικιλίες όπως το Παμίδι αλλά και άλλες σπάνιες  γηγενείς, όπως το Μαυρούδι, είχαν μειώσει δραματικά την παραγωγή τους. Κατά την Τουρκοκρατία η αμπελοκαλλιέργεια στους Οθωμανούς ήταν απαγορευμένη, ενώ οι χριστιανοί έπρεπε να καταβάλουν τεράστιους φόρους προκειμένου να καλλιεργήσουν τα κτήματά τους. Αργότερα, εκτοπίστηκε εξαιτίας της τεράστιας άνθησης που γνώρισε η καλλιέργεια του καπνού.

Όταν πρόσφυγες άρχισαν να καταφθάνουν το 1922, λέγεται πως έφεραν μαζί τους κληματσίδες που καλλιεργούσαν στη Μ. Ασία. Εγκαταστάθηκαν προσωρινά στη Θράκη και εκεί αμέσως φύτεψαν τα «παμίδια» για να έχουν αρωματικό κρασί.  Επομένως η παραγωγή κρασιού εγκαταλείφθηκε σε μεγάλο βαθμό και μόνο στις αρχές του ’90 θα ξεκινήσει δειλά η άνθηση.

Αναβιώνοντας το Παμίδι

Ευτυχώς για τους οινόφιλους πανταχόθεν, ανήσυχοι καλλιεργητές άρχισαν να ψάχνουν και πάλι αυτές τις ποικιλίες με σκοπό να τις αναβιώσουν.

Πρωτοπόροι ανάμεσά τους ήταν και οι πρωτεργάτες του Κτήματος Βουρβουκέλη. Αναζητώντας σε παλιούς αμπελώνες της Θράκης τη θαυμαστή ποικιλία Παμίδι, κατάφεραν να την εντοπίσουν και να ανοίξουν το σεντούκι με τα ροζέ σταφύλια. Αφού τα συνέλεξαν επιμελώς, τα έστειλαν στην Ιταλία για διασταύρωση DNA και πολλαπλασιασμό.

Πιστεύοντας πως ένα μονοποικιλιακό παμίδι θα μπορούσε να σταθεί ως μια εξαιρετική ετικέτα, το Κτήμα Βουρβουκέλη παρατήρησε, πειραματίστηκε και δημιούργησε το «Παμίδι», ένα ατόφιο ροζέ με ένα χρώμα που, εξαιτίας της πολύ συγκεκριμένης χρωστικής των σταφυλιών, δεν μπορεί να το μιμηθεί κανένα άλλο.

Παμίδι, η χρυσή ποικιλία

Ο διεθνής διαγωνισμός “Berliner Wein Trophy” δεν θα μπορούσε παρά να χαρίσει το χρυσό μετάλλιο στο Κτήμα Βουρβουκέλη τον Ιούλιο του 2018 για την ετικέτα «Παμίδι», αλλά και για τον «Άβδηρο Ερυθρό», στην οποία το Παμίδι συμμετέχει με την αρχαία ελληνική ποικιλία Λημνιό και το γαλλικό Syrah.

Ένα τέτοιο βραβείο αποτελεί τεράστια διάκριση για έναν ελληνικό αμπελώνα καθώς ο συγκεκριμένος διαγωνισμός είναι ένας από τους μεγαλύτερους και πιο αναγνωρισμένους στον κόσμο, με 14.000 δείγματα κρασιού να υποβάλλονται ετησίως από συμμετέχοντες διεθνώς.

Αλλά και εντός συνόρων το βεληνεκές της σπάνιας ποικιλίας δεν θα μπορούσε να μείνει απαρατήρητο για τον 18ο Διεθνή Διαγωνισμό Οίνου Θεσσαλονίκης που χάρισε στην μονοποικιλιακή ετικέτα του Κτήματος Βουρβουκέλη το αργυρό μετάλλιο.

Παμίδι και συνδυασμοί με φαγητό

Γλυκά τυριά όπως κασέρι και έμενταλ θα πρέπει να συμμετέχουν σίγουρα στην παλέτα των τυριών που θα προσφέρετε στους καλεσμένους σας όταν αποφασίσετε να μοιραστείτε μαζί τους ένα μπουκάλι Παμίδι, ενώ οι σαλάτες του πηγαίνουν επίσης πολύ.

Η περιζήτητη φέτα τηγανισμένη σε φύλλο κρούστας και καλυμμένη με μέλι θα αποτελέσει πολύ καλή αφορμή για να ανοίξετε μία φιάλη Παμίδι, το οποίο θα την πλαισιώσει ιδανικά.

Για εκείνους που τους ιντριγκάρουν οι πιο εξεζητημένοι συνδυασμοί προτείνεται ένα θρακιώτικο-κινέζικο fusion, αφού οι γλυκόξινες γεύσεις της κινεζικής κουζίνας είναι μια πολύ καλή παρέα στις γλυκές νότες και την οξύτητα που φέρνει στο στόμα το Παμίδι.

Επισκεφθείτε ακόμα:

Πώς 5 ζώα της λίμνης Βιστωνίδας έφτασαν στις ετικέτες ενός οινοποιείου

5 μονοποικιλιακοί οίνοι, 5 μοναδικές ιστορίες

Λημνιό: Ένα ταξίδι στον χώρο και τον χρόνο

The post Παμίδι: Αναβιώνοντας το θρακιώτικο ροζέ των διεθνών διαγωνισμών first appeared on Vourvoukeli Estate.

Επισκεφθείτε ακόμα:

Πώς 5 ζώα της λίμνης Βιστωνίδας έφτασαν στις ετικέτες ενός οινοποιείου

Λημνιό: Ένα ταξίδι στον χώρο και τον χρόνο

Παμίδι: Αναβιώνοντας το θρακιώτικο ροζέ των διεθνών διαγωνισμών

The post 5 μονοποικιλιακοί οίνοι, 5 μοναδικές ιστορίες first appeared on Vourvoukeli Estate.